Αγανάκτηση, η μόνη λύση

Το κίνημα και ο αγώνας των αγανακτισμένων στην Ελλάδα

Άποψη για την Βουλή..

Ξεκίνησε από το εξωτερικό στις 15 Μαΐου και έφτασε στην Ελλάδα την 25^η του μήνα. Το κίνημα των αγανακτισμένων πολιτών, που διαμαρτύρονται ενάντια στα βαριά οικονομικά μέτρα, είναι η φυσική συνέπεια της πεισματικής και τελικά μη επιτυχημένης πολιτικής των χωρών της ευρωπαϊκής ένωσης πολλών ετών. Ήταν τόσο βέβαιο, όσο ένα και ένα κάνει δύο, ότι μετά από όλα αυτά τα επίπονα οικονομικά μέτρα οι πολίτες θα ξεσηκώνονταν, θα αντιστέκονταν, δεν θα υπάκουγαν πλέον και θα αγανακτούσαν. Από τη στιγμή που κινδυνεύουν να χάσουν όλα τα κεκτημένα τόσων ετών, η λύση είναι μονόδρομος, αγανάκτηση και διαμαρτυρία για τα δικαιώματά τους. Αγανακτισμένοι πολίτες, κάθε απόγευμα, πιστοί στο ραντεβού τους γύρο από το Σύνταγμα στην Ελλάδα, σε μια ειρηνική εξέγερση, διαμαρτύρονται σαν άλλοι Ισπανοί, Άγγλοι, Γάλλοι, Ιρλανδοί, για την κατάσταση της ζωής τους, που τους δυσαρεστεί περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Χωρίς πέτρες και όπλα, χωρίς βία και τρομοκρατία, αρνούνται να δεχτούν το χάσμα μεταξύ των πολύ πλούσιων και των πολύ φτωχών που μεγαλώνει όλο και περισσότερο, όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση. Αρνούνται να υπακούσουν στα σκληρά και άδικα οικονομικά μέτρα, γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να αντέξουν άλλο και τα όρια έχουν στενέψει σε ασφυκτικό βαθμό. Όλα αυτά συντελούν την αιτία για την απόρριψη των κομμάτων, την κοινωνική μετατόπιση και την ενίσχυση του κινήματος των αγανακτισμένων, το οποίο αναμφίβολα έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος. 

Πλήθος αγανακτισμένων πολιτών μπροστά απο την Βουλή

Όπως διαπιστώνει και ο 93χρονος Στεφάν Εσσέλ, από την εμπειρία του και τη ζωή του στην Αντίσταση, το μέλλον ανήκει στην μη βία και στην ελπίδα. Σήμερα οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν απόγνωση, αλλά γνώση, ελπίδα και όχι απελπισία. Βέβαια αυτά τα συναισθήματα είναι κατανοητά αλλά όχι αποδεκτά. Η αδιαφορία είναι η χειρότερη στάση. Γιατί με την αδιαφορία χάνουμε μια από τις ουσιώδης συνιστώσες του ανθρώπινου όντος, δηλαδή την δυνατότητα αγανάκτησης και τη δράση που προκύπτει από αυτή.  Έτσι το κίνημα των αγανακτισμένων, θα μπορούσε να λέγεται και κίνημα των αποφασισμένων ή επαναστατημένων, που θα αναγκάσει τις κυβερνήσεις να αναθεωρήσουν τις προτεραιότητες και την γραμμή πλεύσης στην πολιτική τους. Είναι το κίνημα των νέων κατά βάση, και αυτό φαίνεται από τον πρωτότυπο τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε. Ένας νεαρός ξεκίνησε την ιδέα δημιουργώντας μια ιστοσελίδα στο Facebook για να εκφράσει την δυσαρέσκεια και τα παράπονά του για την παρούσα κατάσταση. Στο Facebook και σε όλες οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης , το κίνημα των αγανακτισμένων και ο αγώνας τους είναι το πιο επίκαιρο θέμα. Ακόμα, το κίνημα κρατάει ενήμερους τους πολίτες για τα νέα του μέσα από την ιστοσελίδα του, δηλαδή με σύγχρονα διαδικτυακά μέσα.

Το κίνημα των αγανακτισμένων, πολιτικά δραστηριοποιημένο, και οι πολίτες γνωρίζοντας ότι με την  αδιαφορία, θα μπορούσε μόνο να επιδεινωθεί η κατάσταση της ζωής τους, βγαίνουν στους δρόμους και μάχονται για αλλαγή. Με θυμό και αυτοοργάνωση, μουσικές και χορό, το κίνημα των «Αγανακτισμένων» ενώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, σε όλη την Ευρώπη, πάνω από κόμματα και ιδεολογίες, κατά της λιτότητας. Οι αγανακτισμένοι κατεβαίνουν στις πλατείες όλων των μεγάλων πόλεων της Ευρώπης. Μέσα από την ιστοσελίδα τους αναφέρουν: Ζητάμε πραγματική Δημοκρατία τώρα. Δεν είμαστε εμπορεύματα στα χέρια πολιτικών και τραπεζιτών. Κατηγορούμε τις οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις για την άσχημη κατάστασή μας και απαιτούμε την απαραίτητη αλλαγή πορείας. Λαοί της Ευρώπης ξυπνήστε. Ας φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή, ας μιλήσουμε, ας συναντηθούμε, ας αλλάξουμε τα πάντα. Λίγο αργοπορημένη η αφύπνιση, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Αυτά είναι τα πρώτα μηνύματα από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τους αγανακτισμένους πολίτες τις και ο αγώνας για αναθεώρηση των πολιτικών συνεχίζεται, ετεροχρονισμένος αλλά εύστοχος . 

Με χιούμορ οι αγανακτισμένοι περνάνε το μήνυμά τους

Ένας γάμος εμπνευσμένος από παραμύθι

Ολοκληρώθηκε η τελετή του γάμου του πρίγκιπα William και της Kate Middleton στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, εν μέσω ενθουσιασμού, στο Λονδίνο. Η βασίλισσα Ελισάβετ, ο πρίγκιπας Κάρολος, συγγενείς γαλαζοαίματοι και οι υπόλοιποι 1900 καλεσμένοι, ανάμεσά τους, εκτός των Ευρωπαίων γαλαζοαίματων, και ο Ντέιβιντ Μπέκαμ και η σύζυγός του Βικτόρια, ο Έλτον Τζον, ο Τσαρλς Σπένσερ, αδελφός της Νταϊάνα, καθώς και η Τσέλσι Ντέιβι, σύντροφος του πρίγκιπα Χάρι που είναι κουμπάρος στον γάμο του αδελφού του, είχαν λάβει από νωρίς τις θέσεις τους στο Αβαείο του Ουέστμινστερ και η τελετή και η πομπή ολοκληρώθηκαν χωρίς απρόοπτα. Υπολογίζεται ότι 2,2 δισεκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο παρακολούθησαν την Kate, ντυμένη με ένα ιβουάρ νυφικό με δαντέλες, και τον William, με την κόκκινη στολή του συντάγματος των Ιρλανδών Φρουρών, να ανταλλάσσουν όρκους αμοιβαίας αφοσίωσης. Ο γαμπρός χρειάστηκε πάντως να περιμένει επί 45 λεπτά την άφιξη της νύφης μέσα στο Αβαείο που ήταν διακοσμημένο σαν αγγλικός κήπος, με μια λεωφόρο με σφένδαμους. Όσο για το τυπικό της τελετής, η Kate ακολούθησε το παράδειγμα της Νταιάνα, ορκίστηκε «να αγαπά, να υποστηρίζει, να τιμά και να τηρεί» τον πρίγκιπα Γουίλιαμ -αλλά όχι «να τον υπακούει».   

Καθώς το ζευγάρι αναχώρησε, η πορεία της πομπής ανέδειξε τα εμβληματικά σημεία του Λονδίνου. Συγκεκριμένα, το Αβαείο του Ουέστμινστερ, το Κοινοβούλιο και το Big Ben, το Κενοτάφιο των Πεσόντων, την πρωθυπουργική κατοικία και τη συνοικία των κυβερνητικών κτιρίων, το Whitehall, το The Mall, το Παλάτι του Μπάκιγχαμ και το Clemens House (την επίσημη κατοικία του πρίγκιπα Γουίλιαμ). Οι εορτασμοί κορυφώθηκαν με τα δύο φιλιά του Γουίλιαμ και της Κέιτ στο μπαλκόνι του Μπάκιγχαμ, αντίθετα με το πρωτόκολλο που όριζε μόνο ένα, σφραγίζοντας έτσι την τελετή. 

Οι νεόνυμφοι έκαναν στη συνέχεια μια έξοδο που αποτέλεσε έκπληξη αφού για να πάνε από το Παλάτι του Μπάκιγχαμ στην κατοικία τους στο Λονδίνο δεν χρησιμοποίησαν άμαξα ή ένα οποιοδήποτε παραδοσιακό αυτοκίνητο, αλλά την μπλε κάμπριο Aston Martin που οδηγούσε ο ίδιος ο Γουίλιαμ και η οποία ανήκει στον πατέρα του, πρίγκιπα Κάρολο. 

Ο πρίγκιπας William και η Kate θα φέρουν στο εξής τον τίτλο του δούκα και της δούκισσας του Κέιμπριτζ, σύμφωνα με απόφαση της βασίλισσας Ελισάβετ Β', που ανακοινώθηκε από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, λίγες ώρες πριν από τη τέλεση του γάμου τους. Στον William, τον πρωτότοκο γιό του πρίγκιπα Κάρολου και δεύτερο στη διαδοχή του βρετανικού θρόνου δίδεται έτσι από τη γιαγιά του ο υψηλότερος τίτλος της βρετανικής τάξης των ευγενών. Ο 28χρονος πρίγκιπας λαμβάνει επίσης τον τίτλο του κόμη του Στράδερν και του βαρόνου του Κάρικφεργκους, τίτλο που αντίστοιχα θα φέρει και η 29χρονη Kate, κόμισσα του Στράδερν και βαρόνη του Κάρικφεργκους, μετά το γάμο τους στο Αβαείο τουΟυέστμινστερ. 

 

Ελληνικό παρθένο ελαιόλαδο πολυτελείας.. στο εξωτερικό

Γιώργος Κολιόπουλος

Ο Ελληνας που έβαλε το ελαιόλαδο στις βιτρίνες του «Harrods»

 

Το   λάδι   «λ»

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ που αποτέλεσε παράδειγμα του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ ως ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που πουλάει ελληνικά προϊόντα στο εξωτερικό -στην περίπτωσή του κρητικό λάδι στα «Harrods» αλλά και στην Αμερική-, ο κ. Γιώργος Κολιόπουλος, καθώς είδε το ελληνικό λάδι ως «υγρό χρυσό», και το εξήγαγε από το Χονγκ Κονγκ ως τα Harrods, μιλάει για το όραμά του, την ιδέα και την πορεία του «λ» μέχρι τις πανάκριβες βιτρίνες του λονδρέζικου πολυκαταστήματος.

Το πρώτο πράγμα που τραβάει την προσοχή στο «Lambda» είναι το μπουκάλι του και η θήκη πολυτελείας. Θα μπορούσε να παραπέμπει σε άρωμα ή ένα ακριβό ουίσκι, σε καμία περίπτωση όμως σε αγνό παρθένο ελαιόλαδο Κρήτης

Το   λάδι   «λ»

Για να λανσάρω το «λ» το 2007, έστειλα 80 χειροποίητες κασετίνες με κούριερ σε trendsetters και δημοσιογράφους γκουρμέ. Στην Ντονατέλα Βερσάτσε, στον Ιαν Σράγκερ, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του Studio 54 και δημιουργός του πρώτου boutique hotel μαζί με τον Φίλιπ Σταρκ, στους «Los Angeles Times» και στους «New York Times». Οχι απαραίτητα για να τους κάνω πελάτες, αλλά για να διαδοθεί το «λ» μέσω του word of mouth. 

Οι πρωτιές του «λ» είναι πολλές

Είναι το πρώτο λάδι πολυτελείας στον κόσμο, το πρώτο λάδι στο οποίο αναγράφεται η ultra premium κατηγορία του, το πρώτο επίσης με συσκευασία λευκών αποχρώσεων σε αντίθεση με τα γήινα χρώματα που έχουν τα υπόλοιπα. Είναι το πρώτο σε τόσο ακριβή συσκευασία δώρου παγκοσμίως (€ 150 ή $ 180), αλλιώς € 41 το μπουκάλι (500 ml). Το «λ» αναβαθμίζει εξίμισι φορές την προστιθέμενη εξαγώγιμη αξία του ελληνικού ελαιόλαδου στο εξωτερικό. 

Το μπουκάλι είναι χειροποίητο. Ακόμα και η ετικέτα πίσω μπαίνει με το χέρι, όπως και ο φελός.

Εκανα το πρώτο πολυτελές αγαθό από ελληνικά χέρια

Είμαστε χρόνια καταναλωτές πολυτελών αγαθών, αλλά δεν ξέρουμε τον τρόπο για να τα δημιουργήσουμε εμείς. Εφερα το premiumization που εφαρμόζεται χρόνια στα ποτά, στο λάδι. Η κατηγορία ultra premium δεν υπήρχε, αλλά αποφάσισα να το πω εγώ έτσι επειδή έτσι μου αρέσει. Είναι το πρώτο λάδι που χρησιμοποίησε αυτήν την ιδέα μάρκετινγκ.

Αυτό που συνηθίζω να λέω είναι ότι το «λ» είναι το πρώτο λάδι που δεν φτιάχτηκε από ελιές αλλά από βιβλία

Είναι καρπός εγκεφαλικής σκέψης. Με βοήθησαν τα διαβάσματά μου. Κυρίως ο Πίντσον. Είναι σαν να ανατρέπει όλο το Σύμπαν, να πριονίζει το status quo. Βασικότατη επιρροή μου θεωρώ τον Στέλιο Ράμφο, ο οποίος στα βιβλία του ασχολείται με το τι φταίει στον ελληνικό ψυχισμό και δεν μπορεί να προαχθεί. «Ο καημός του ενός» με εκφράζει απόλυτα. Και βεβαίως ο αρχιτέκτονας Ζενέτος, γιατί πιστεύω ότι οι πρωτοπόροι στην Ελλάδα πάντα αισθάνονταν μια μοναξιά. Την έχω βιώσει. Από οικονομικής απόψεως, αλλά και επειδή δεν με καταλάβαινε κανείς.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της Ελλάδας δεν ενισχύει την επιχειρηματικότητα

Δεν καταλαβαίνουν τι κάνεις και αντί τουλάχιστον να πουν «προχώρα», μόνο σε αποθαρρύνουν. Κατέληξα ότι έπρεπε να κάνω τη δική μου υπέρβαση. Είπα: «Ο κόσμος δεν είναι έτσι όπως μου τον έχουν μάθει στην Ελλάδα, όπου όλα είναι ένα ακίνητο σύμπαν. Στον κόσμο μπορεί να υπάρχει ρευστότητα». Επρεπε όμως πρώτα να φτιάξω τον εαυτό μου. Να φτάσω στο «μηδέν». Αποκαθήλωσα πλήρως την Ελλάδα και είπα: «Δεν αξίζουμε τίποτε». Αυτό είναι και το μυστικό για την αυτογνωσία του Νεοέλληνα. Πρέπει να δεις τον εαυτό σου ως μηδενικό για να ξαναβρείς το ένα σου, να δημιουργήσεις. Είτε είσαι επιχειρηματίας είτε δάσκαλος.

Ηθελα να κάνω κάτι αποκλειστικό επειδή μου αρέσουν τα ιδιαίτερα πράγματα

Δεν θα πάρω μια Rolls-Royce, αλλά αναγνωρίζω γιατί υπάρχει στον κόσμο. Το κυριότερο, το ότι δεν οδηγώ Rolls-Royce, δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να φτιάξω μία. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πολύς κόσμος που το καταλαβαίνει αυτό. Κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το αντικείμενο που τον εκφράζει. Ανέκαθεν συνέβαινε αυτό. Οσο πιο απόμακρο είναι ένα αγαθό τόσο πιο πολύ το θέλουμε. Πολλοί θα αντιμάχονταν αυτήν την άποψη, αλλά ίσως δεν την αναγνωρίζουν στον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν και οι ίδιοι.

Όλα έγιναν διαδικτυακά

Δεν έχω φύγει ποτέ στο εξωτερικό, δεν έχω μείνει ποτέ έξω και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον case study. Ολα έγιναν μέσα από το λάπτοπ, διότι έχω το ταλέντο να ανακαλύπτω τη χρήσιμη γνώση κάτω από στρώματα άχρηστων πληροφοριών. Είναι εφικτό να ζεις σε μια χώρα και να κάνεις καριέρα σε άλλη. Οπως ο Ζενέτος, αλλά και ο Μορικόνε, ο οποίος έκανε καριέρα στο Χόλιγουντ όντας στη Ρώμη. Μένω στην Ελλάδα γιατί αγαπώ τη χώρα μου. Στην ουσία της, όχι όπως είναι. Στην Ελλάδα υπάρχει και η εμφυλιακή διάσταση. Μετά την αναφορά του Πρωθυπουργού διακόπηκε η συνεργασία μου με την Κριτσά στην Κρήτη.

«Ηθελα να δημιουργήσω ένα κόσμημα στο τραπέζι»

Πλούσιος δεν έγινα, αλλά συνεχίζω, αυτή είναι η τρέλα μου

Το ότι κατάφερα και άλλους να παθιαστούν με το προϊόν μου, σημαίνει ότι πέτυχα. Η Speiron δεν είναι εταιρεία των τζίρων. Τη φαντάζομαι μικρή και ταγμένη, α λα Rolls-Royce. Εχω κάνει κάτι μοναδικό σε παγκόσμια κλίμακα, και αυτό ήθελα. Το επόμενο προϊόν θα είναι τρόφιμο ή ποτό και θα εντυπωσιάσει εξίσου. Δεν μπορώ να σας πω τι θα είναι. Μόνο ότι μάλλον θα προκαλέσω μεγάλο πρόβλημα σε έναν φιλικό λαό. Μόλις λανσάρισα το πρώτο υπογεγραμμένο ελαιόλαδο στον κόσμο. Μπορείς να το παραγγείλεις με την υπογραφή σου πάνω ως μεταξοτυπία, είναι limited production, αριθμημένο μπουκάλι, και περικλείεται σε χειροποίητη κασετίνα από λευκό λακαρισμένο μασίφ ξύλο, με δύο πλακέτες λευκόχρυσου. Η τιμή του, 11.000 ευρώ.

Η συμβουλή μου σε κάθε επίδοξο επιχειρηματία ή δημιουργό είναι να μην ακούει το «γύρω γύρω»

Το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι σε αυτό που βλέπουμε γύρω μας, στο τώρα. Εγώ φροντίζω να προσφέρω προϊόντα που αγαπάω πρώτα εγώ, για να τα χαίρονται μετά οι υπόλοιποι. Το μυστικό είναι η σπανιότητα και η μικρή παραγωγή. Αλλά και η προστιθέμενη αξία, που σημαίνει αυτοπεποίθηση, όραμα. Στην Ελλάδα, στα προϊόντα της, αλλά πρωτίστως στον εαυτό μας. Αν διοχετεύαμε ελάχιστο από το πάθος με το οποίο διαδηλώνουμε στην αμερικανική πρεσβεία σε ένα όραμα, θα ανορθώναμε την οικονομία. Να βρεθούν επιχειρηματίες και να τυποποιήσουν προϊόντα που θα κατακτήσουν την Αμερική ειρηνικά.

Υπογεγραμμένο απο τον δημιουργό