Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011

Αγανάκτηση, η μόνη λύση



Το κίνημα και ο αγώνας των αγανακτισμένων στην Ελλάδα


Άποψη για την Βουλή..

Ξεκίνησε από το εξωτερικό στις 15 Μαΐου και έφτασε στην Ελλάδα την 25η του μήνα. Το κίνημα των αγανακτισμένων πολιτών, που διαμαρτύρονται ενάντια στα βαριά οικονομικά μέτρα, είναι η φυσική συνέπεια της πεισματικής και τελικά μη επιτυχημένης πολιτικής των χωρών της ευρωπαϊκής ένωσης πολλών ετών. Ήταν τόσο βέβαιο, όσο ένα και ένα κάνει δύο, ότι μετά από όλα αυτά τα επίπονα οικονομικά μέτρα οι πολίτες θα ξεσηκώνονταν, θα αντιστέκονταν, δεν θα υπάκουγαν πλέον και θα αγανακτούσαν. Από τη στιγμή που κινδυνεύουν να χάσουν όλα τα κεκτημένα τόσων ετών, η λύση είναι μονόδρομος, αγανάκτηση και διαμαρτυρία για τα δικαιώματά τους. Αγανακτισμένοι πολίτες, κάθε απόγευμα, πιστοί στο ραντεβού τους γύρο από το Σύνταγμα στην Ελλάδα, σε μια ειρηνική εξέγερση, διαμαρτύρονται σαν άλλοι Ισπανοί, Άγγλοι, Γάλλοι, Ιρλανδοί, για την κατάσταση της ζωής τους, που τους δυσαρεστεί περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Χωρίς πέτρες και όπλα, χωρίς βία και τρομοκρατία, αρνούνται να δεχτούν το χάσμα μεταξύ των πολύ πλούσιων και των πολύ φτωχών που μεγαλώνει όλο και περισσότερο, όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση. Αρνούνται να υπακούσουν στα σκληρά και άδικα οικονομικά μέτρα, γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να αντέξουν άλλο και τα όρια έχουν στενέψει σε ασφυκτικό βαθμό. Όλα αυτά συντελούν την αιτία για την απόρριψη των κομμάτων, την κοινωνική μετατόπιση και την ενίσχυση του κινήματος των αγανακτισμένων, το οποίο αναμφίβολα έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος. 
Πλήθος αγανακτισμένων πολιτών μπροστά απο την Βουλή

Όπως διαπιστώνει και ο 93χρονος Στεφάν Εσσέλ, από την εμπειρία του και τη ζωή του στην Αντίσταση, το μέλλον ανήκει στην μη βία και στην ελπίδα. Σήμερα οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν απόγνωση, αλλά γνώση, ελπίδα και όχι απελπισία. Βέβαια αυτά τα συναισθήματα είναι κατανοητά αλλά όχι αποδεκτά. Η αδιαφορία είναι η χειρότερη στάση. Γιατί με την αδιαφορία χάνουμε μια από τις ουσιώδης συνιστώσες του ανθρώπινου όντος, δηλαδή την δυνατότητα αγανάκτησης και τη δράση που προκύπτει από αυτή.  Έτσι το κίνημα των αγανακτισμένων, θα μπορούσε να λέγεται και κίνημα των αποφασισμένων ή επαναστατημένων, που θα αναγκάσει τις κυβερνήσεις να αναθεωρήσουν τις προτεραιότητες και την γραμμή πλεύσης στην πολιτική τους. Είναι το κίνημα των νέων κατά βάση, και αυτό φαίνεται από τον πρωτότυπο τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε. Ένας νεαρός ξεκίνησε την ιδέα δημιουργώντας μια ιστοσελίδα στο Facebook για να εκφράσει την δυσαρέσκεια και τα παράπονά του για την παρούσα κατάσταση. Στο Facebook και σε όλες οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης , το κίνημα των αγανακτισμένων και ο αγώνας τους είναι το πιο επίκαιρο θέμα. Ακόμα, το κίνημα κρατάει ενήμερους τους πολίτες για τα νέα του μέσα από την ιστοσελίδα του, δηλαδή με σύγχρονα διαδικτυακά μέσα.
Το κίνημα των αγανακτισμένων, πολιτικά δραστηριοποιημένο, και οι πολίτες γνωρίζοντας ότι με την  αδιαφορία, θα μπορούσε μόνο να επιδεινωθεί η κατάσταση της ζωής τους, βγαίνουν στους δρόμους και μάχονται για αλλαγή. Με θυμό και αυτοοργάνωση, μουσικές και χορό, το κίνημα των «Αγανακτισμένων» ενώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, σε όλη την Ευρώπη, πάνω από κόμματα και ιδεολογίες, κατά της λιτότητας. Οι αγανακτισμένοι κατεβαίνουν στις πλατείες όλων των μεγάλων πόλεων της Ευρώπης. Μέσα από την ιστοσελίδα τους αναφέρουν: Ζητάμε πραγματική Δημοκρατία τώρα. Δεν είμαστε εμπορεύματα στα χέρια πολιτικών και τραπεζιτών. Κατηγορούμε τις οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις για την άσχημη κατάστασή μας και απαιτούμε την απαραίτητη αλλαγή πορείας. Λαοί της Ευρώπης ξυπνήστε. Ας φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή, ας μιλήσουμε, ας συναντηθούμε, ας αλλάξουμε τα πάντα. Λίγο αργοπορημένη η αφύπνιση, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Αυτά είναι τα πρώτα μηνύματα από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τους αγανακτισμένους πολίτες τις και ο αγώνας για αναθεώρηση των πολιτικών συνεχίζεται, ετεροχρονισμένος αλλά εύστοχος . 
Με χιούμορ οι αγανακτισμένοι περνάνε το μήνυμά τους